Konstrukcja korpusu szafki kuchennej — wieńce, dno, plecy i listwy

Korpus szafki kuchennej składa się z dwóch boków, dna (wieńca dolnego), wieńca górnego albo listew, pleców i półek. Wymiary formatek zależą od trzech decyzji: czy dno jest między bokami czy pod nimi, czy plecy wchodzą we wpust czy są nabijane i czy szafka ma pełny wieniec górny czy listwy. Wybierz jedną konstrukcję dla całej kuchni i trzymaj się jej w każdej szafce.

Elementy korpusu

Słupek ma często przegrodę poziomą (np. nad piekarnikiem) i bywa z plecami w dwóch częściach, bo jeden arkusz HDF jest za krótki na wysokość ponad 2 m przy niektórych formatach płyt.

Dno między bokami czy pod bokami

Dno między bokami — boki mają pełną wysokość szafki, a dno wchodzi między nie. Przy szafce 600 × 720 mm i płycie 18 mm:

• boki: 720 × 560 mm,
• dno: 600 − 2 × 18 = 564 mm szerokości.

Dno pod bokami — dno ma pełną szerokość szafki, a boki stoją na nim:

• dno: 600 mm szerokości,
• boki: 720 − 18 = 702 mm wysokości.

Dno pod bokami przenosi obciążenie na całą powierzchnię i lepiej współpracuje z nóżkami przykręcanymi do dna. Dno między bokami daje prostszą rozpiskę, bo wszystkie boki w szafkach dolnych mają tę samą wysokość. W obu wariantach wieniec górny i listwy są zwykle między bokami.

Wieniec górny czy listwy

W szafce dolnej blat przykrywa korpus od góry, więc pełny wieniec nie jest potrzebny. Zamiast niego dajesz dwie listwy, zwykle po 100 mm: przednią i tylną. Usztywniają korpus i dają miejsce na wkręty do blatu.

Tylna listwa przy plecach we wpust jest cofnięta za plecy, żeby nie blokowała HDF. W szafce zlewowej często zostaje tylko przednia listwa albo obie są ustawione pionowo, żeby zrobić miejsce na syfon.

Szafka górna i słupek mają pełny wieniec górny — widać go od dołu albo z góry, a do tego szafka musi być sztywna, bo wisi na ścianie.

Plecy: wpust czy nabijane

Plecy we wpust — w bokach i wieńcach frezujesz rowek, zwykle 10 mm głęboki, kilkanaście milimetrów od tylnej krawędzi. HDF 3 mm wsuwasz w rowek. Wymiar pleców to światło między bokami plus dwie głębokości wpustu, minus luz. Przy szafce 600 × 720 mm i wpuście 10 mm wychodzi ok. 583 × 703 mm.

Zalety: sztywny korpus, czysty tył, plecy nie wystają. Wady: dodatkowa obróbka, a frezowanie musi zamówić hurtownia albo musisz zrobić je sam.

Plecy nabijane — HDF przybijasz albo przykręcasz z tyłu korpusu, na całą szerokość i wysokość szafki minus kilka milimetrów. Szybciej i taniej, ale plecy widać z boku, a korpus jest mniej sztywny, jeśli nie dasz dość zszywek.

Półki

Półka jest węższa od światła między bokami, żeby dała się włożyć — zwykle o 1 mm z każdej strony. Głębokość to głębokość korpusu minus cofnięcie od frontu (ok. 10 mm) i minus miejsce na plecy. W szafce 600 × 720 × 560 mm z plecami we wpust półka ma 562 × 537 mm.

Półki opierasz na kołkach w otworach co 32 mm (System 32). Szereg otworów zostawia klientowi możliwość zmiany wysokości półki.

Fronty

Front nakładany zakrywa czoła boków i pomniejsza się o szczelinę. Przy szczelinie 3 mm szafka 600 × 720 mm dostaje front 597 × 717 mm. Przy dwóch frontach szerokość dzielisz na pół i odejmujesz szczeliny.

Front wpuszczany siedzi w świetle korpusu — jest mniejszy o dwie grubości płyty i szczeliny. Wymaga dokładniejszego montażu, bo każda krzywizna korpusu jest od razu widoczna.

Podsumowanie wymiarów dla szafki 600 × 720 × 560 mm

Wariant: płyta 18 mm, dno między bokami, listwy 100 mm, plecy HDF 3 mm we wpust 10 mm, front nakładany ze szczeliną 3 mm.

Dla innych wymiarów i typów szafek skorzystaj z kalkulatora rozpiski formatek. W aplikacji ustawienia konstrukcji opisujemy w Pomocy: profil warsztatu.

Do każdej formatki dochodzi okleina na widocznych krawędziach — o tym w tekście okleinowanie krawędzi.

Łączenie formatek

Formatki korpusu łączysz najczęściej na jeden z trzech sposobów:

• konfirmaty — wkręty meblowe przez bok w czoło wieńca; szybkie i mocne, ale łby są widoczne na zewnętrznym boku, więc przy widocznych bokach trzeba je zakryć zaślepkami albo dać boczną blendę,
• kołki i klej — niewidoczne z zewnątrz, wymagają dokładnego wiercenia i ściskania przy klejeniu,
• złącza mimośrodowe — niewidoczne, dają się rozkręcić; częściej w meblach do samodzielnego montażu.

W kuchniach na wymiar dużo warsztatów łączy korpusy konfirmatami tam, gdzie boki są zakryte sąsiednią szafką, a przy widocznych bokach używa kołków albo dodatkowego panelu bocznego.

Szafka zlewowa

Szafka zlewowa wymaga kilku zmian w konstrukcji:

• zamiast tylnej listwy zostaje tylko przednia albo obie listwy są ustawione pionowo,
• plecy mają wycięcie na podejście wody i kanalizacji albo zostają wyjęte w dolnej części,
• dno warto zabezpieczyć matą albo zrobić z płyty odpornej na wilgoć,
• krawędzie dna od strony wnętrza dostają okleinę.

Jeśli w szafce zlewowej są szuflady, potrzebujesz systemu z wycięciem na syfon albo niższej górnej szuflady.

Nóżki i cokół

Szafki dolne stoją najczęściej na nóżkach regulowanych, zwykle ok. 100 mm wysokości, cofniętych od frontu o ok. 50 mm. Cokół przypinasz do nóżek na klipsach. Nóżki wyrównują krzywą podłogę, a cokół łatwo zdjąć przy serwisie zmywarki.

Liczba nóżek zależy od szerokości szafki: zwykle cztery na szafkę do 900 mm, przy szerszych dochodzi para pośrodku. Słupki z ciężkim AGD dostają nóżki o większej nośności.

Alternatywą jest cokół z płyty przykręcany do korpusu albo korpus na ramie. To spotyka się rzadziej, bo trudniej wyrównać szafki na krzywej podłodze.

Jedna konstrukcja, jedna rozpiska

Najwięcej błędów w liście formatek bierze się z mieszania konstrukcji. Jedna szafka z dnem pod bokami, reszta z dnem między bokami — i nagle boki mają dwie różne wysokości, a cokół przestaje się zgadzać. Spisz swoją konstrukcję na jednej kartce: grubości płyt, sposób mocowania dna, pleców i wieńca górnego, szerokość listew, szczeliny frontów, cofnięcie półek. Z tej kartki liczysz każdą szafkę.

To samo dotyczy programu, którego używasz. Ustaw konstrukcję raz i nie zmieniaj jej w połowie projektu, a jeśli testujesz nowy sposób, zrób go najpierw na jednej szafce próbnej.